Yâsîn Sûresi 1. Âyet

Elmalılı Tefsiri

يٰسٓ «يس» Yâsîn, ekserin kavlince Halil ve Siybeveyhin tasrihleri gibi Sûrenin ismidir. Ba’zılarınca kasemdir. Allah tealânın esmasındandır. Ba’zılarınca da Allah tealânın kelâmını açtığı bir miftahı kelâmdır demişler, «Elbakare» sûresinin evvelinde «الم» de verilen tafsılât umumî surette burada da câridir. Yalnız burada hususî olarak şu iki rivayet vardır: birisi Ikrime tarikıyle ibni Abbastan merviy olduğu üzere ya insan! demek olmasıdır. Birisi de Saîd ibni Cübeyrden merviy olduğu üzere Peygamberin bir ismi olmasıdır ki «اِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلٖينَ» hıtabı bunu andırır. Şifai şerifte zikrolduğu üzere Nakkaş, aleyhıssalâtü vesselâmdan «benim Kur’anda yedi ismim vardır: Muhammed, Ahmed, طه يس Müeddessir, müzzemmil, Abdullah» diye rivayet eylemiştir. Tefsiri hakayık sahibi Sülemî, vasıtîden ve Ca’fer ibni Muhammedden: يس ya seyyid demek olduğunu da hikâye etmiştir.

Kıraet - Ebûbekir, Hamze, Kisaî, Revh, Halefi âşir yanın fetvasını imale ile okurlar. Aşere kıraetlerinin hepsinde «sîn» vakıfta ve vasılda sâkin okunur, Kalûn, ibni Kesîr, ebû amr, Hafs, Hamze «nunu» vasılda ızhar, diğerleri idğam ederler. Ancak ebû Ca’fer hep sekit yaptığı için ona da ızhar lâzım gelir.