Rûm Sûresi 21. Âyet
Mekke · Cüz 21 · Sayfa 406
Sevgi ve Merhamet
وَمِنۡ ءَايَٰتِهِۦٓ أَنۡ خَلَقَ لَكُم مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ أَزۡوَٰجࣰا لِّتَسۡكُنُوٓاْ إِلَيۡهَا وَجَعَلَ بَيۡنَكُم مَّوَدَّةࣰ وَرَحۡمَةًۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ يَتَفَكَّرُونَ ٢١
Yine O’nun âyetlerindendir ki, sizin için nefislerinizden kendilerine ısınırsınız diye eşler yaratmış, aranıza bir sevgi ve merhamet koymuştur. Şüphesiz ki bunda düşünecek bir kavim için nice ibretler vardır
Elmalılı Hamdi Yazır meali
Anlamı
Allah’ın âyetlerinden biri de, yanlarında huzur bulasınız diye size kendi cinsinizden eşler yaratması ve aranıza sevgi ve merhamet koymasıdır.
Bir nükte
Elmalılı’ya göre insanlar arasındaki sevgi (meveddet) ve merhamet, hayvanlardaki geçici içgüdü gibi değildir. Bu his yalnızca eşler arasında değil, bütün insanlar arasında kalıcı bir bağdır. Ona göre bu âyeti yalnızca kişiler değil, toplumlar da düşünmelidir.
Düşün
Bugün sevdiğin birine bu sevgiyi gösteren küçük bir şey yap.
Bu sade açıklama Elmalılı tefsirine dayanır; henüz bir ilim ehli tarafından gözden geçirilmedi.
Elmalılı Tefsiri
وَمِنْ اٰيَاتِهٖٓ yine onun âyâtından - ülûhiyyetin eltafını gösteren âyetlerinde: اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا ki sizin için nefislerinizden - ya’ni maymun veya diğer bir hayvandan değil, kendi özlerinizden ayni insan, beşer cinsinden - zevceler halketmiş لِتَسْكُنُوٓا اِلَيْهَا kendilerine ısınasınız: mey! edip ülfet eyliyesiniz diye - çünkü cinsiyyet koklaşmağa ıhtilâf ürküntüye sebeb olur. İnsan eşini başka hayvandan aramak mecburiyyetinde kalsa idi ne feci’ olurdu? وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً hem aranızda bir meveddet ve rahmet koymuş - izdivac vasıtasiyle öyle insanî bir seviş ve esirgeyiş ki hayvanlar gibi kızışma demlerine munhasır değil, hattâ yalnız zevclerle zevceler arasına değil umumiyyetle siz insanlar arasında bir meveddet ve merhamet hissi yapmıştır اِنَّ فٖى ذٰلِكَ şübhesiz onda - nefislerinizden zevceler yaratıp aranıza meveddet ve rahmet bırakmakta لَٰايَاتٍ âyetler var, sâde bir âyet değil, bir çok âyetler, Allah tealânın tabiatleri halk ve tahvil edip kemale irdiren kudretiyle beraber rahmetine, ve bilhassa insanlar hakkındaki ınayeti rahmaniyye ve ahkâmı rabbaniyyesine dahi delâlet eyliyen deliller vardır. لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ tefekkür edecek bir kavm için - ya’ni bu âyet, çok düşünülecek bir âyettir. Hem sâde ferdin düşünmesi kâfi değil cem’ıyyetle kavm düşünmelidir. Düşünecek bir kavm için insan hılkatinin bu âyetinde öyle hikmetler, delâletler vardır ki insanlığın nasıl yüksek bir ahlâk ve sevimli bir medeniyyete müstaıd ve ne kadar mes’ud bir hayat ve nı’mete namzed olarak yaratıldığını ve bu hayatın bir rüknü olan kadının sükut ve zilletten muhafazası için sevgi ve esirgeme hisleriyle nasıl bir nizamı ictimaî ta’kıb edilmek lazım geldiğini gösterir.