Kureyş Sûresi

KUREYŞ ٦ ١ سُورَةُ قُرَيْشٍ Bu Kureyş Sûresidir, «لِٖايلَافِ قُرَيْشٍ» Sûresi dahi denilir, Mekkîdir. Maamafih Dahhâk ve İbni Sâib Medenî demişlerdir.

Âyetleri - Hicazî de beş, diğerlerinde dörttür.

Fasılası - ش ف ت harfleridir. Hicâzîde «جوع» un aynı da vardır.

Bunun «اَلَمْ تَرَ» Sûresine tefriı andırır açık bir münasebeti vardır. Bundan dolayı ikisini bir Sûre gibi zann edenler olmuş ise de doğru değildir. Ayrı ayrı birer Sûre oldukları tevatüren ve bütün Mushaflarda besmele ile ayrılmış olmalarından ma’lûm ve sâbit olduğu gibi fasılalarının başkalığından da bellidir. Fîl vak’asını gören ve herkesten ziyade ondan mütena’im ve müstefîd olan ve binaenaleyh Allahın birliğiyle tevhid dinine herkesten evvel sarılması lâzım gelen Kureyş olduğu halde Resulullahın bı’seti üzerine onun da’vetine karşı putperestlikte ısrar etmek istiyerek ilk evvel küfr-ü ısyana ve adavet-ü mümaneate kalkışan onlar olduğu ve sonra Mekkenin fethinde anlaşıldığı üzere onların islâmiyle dini tevhidin bütün Arabistana ve oradan cihana intişar edeceği derkâr bulunduğu cihetle Sûrei Fîlden sonra burada ilk evvel Kureyşin ehemmiyyetlerine işaret için ismini tasrih ve kâfirlerine ıtab ederek tevhid ile Allaha ve ubudiyyete sevk için buyurulyor ki: بِسْ مِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖي مِ ١ لِٖايلَافِ قُرَيْشٍ ٢ اٖيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَآءِ وَالصَّيْفِ ٣ فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هٰذَاالْبَيْتِ ٤ اَلَّذٖٓى اَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَاٰمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ

Meali Şerifi