İnşirâh Sûresi 4. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ Yine senin için zikrini, nam-u şanını yükseltmedik mi? -Bir takımlarına verilen ve netice itibariyle haklarında âfet olan şöhretler gibi aleyhe değil sırf lehine olarak yükselttik ma’nası ifade edilmek için «لَكَ» yine zikre takdim olunarak tekrar tasrih edilmiştir. Zikir burada «لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتَابًا فٖيهِ ذِكْرُكُمْ» gibi şeref-ü şan ma’nasınadır. Bununla beraber Kur’an ve fikir ma’nasına da işaret olabilir. Resûlullahın nam-u şanının yüksekliği sûrei Bekare de «تِلْكَ الرُّسُلُ» âyetinde geçen «وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ» mazmunu üzere bütün Enbiya ve rüsül içinde derecat ile yüksekliğidir ki bunun hulâsası nam-u şanının namı ilâhîyi ta’kıyb etmesidir. Allah anıldıkça onun da anılmasıdır. Ebu Ya’lînin, İbni Cerîrin, İbni Münzirin, İbni Ebî Hâtimin, İbni Hıbbanın ve İbni Merduyenin ve Delâilde Ebu Nüaymin Ebu Saıydi Hudrî radıyallahü anhten tahric ettikleri üzere Resûlullâh buyurmuştur ki: Bilirmisin senin zikrini nasıl yükselttim. Allah teâlâ a’lem dedim, dedi ki «اِذَا ذُكِرْتُ ذُكِرْتَ مَعِى= Ben anıldıkça sen de maıyyetimde anıldın» اه. Bu ise nam-u şan yüksekliğinin en büyük mertebesini beyandır. Allah denilince Resûlü beraber anılır, «لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ» denilince beraberinde «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِ» denilir. «وَاَطٖيعُوا اللّٰهَ وَاَطٖيعُوا الرَّسُولَ مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهٖيدًا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِ» buyurulmuştur. Bu nam-u şan, bu beraber zikr-ü yâd ise her yüksekliğin fevkındadır. Netekim Hazreti Hassanın şu beyti de bu yüksekliğe işarettir: اغر عليه للنبوة خاتم من اللّه مشهود بلوح و يشهد وضم الا له اسم النبى الى اسمه اذا قال فى الخمس المؤذن اشهد «اِنَّ اللّٰهَ وَمَلٰٓئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِىِّ يَآ اَيُّهَا الَّذٖينَ اٰمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلٖيمًا»