Fussilet Sûresi 34. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ bununla beraber güzellik de müsavî olmaz kötülük de - hasene ile seyyie, müsavî olmak şöyle dursun her hasene de bir olmaz, her seyyie de, hem güzel huyların iyi amellerin âsâr ve ahkâmda mertebeleri muhteliftir. Meselâ kötülüğe karşı kötülükle iyiliğe karşı kötülük bir olamıyacağı gibi iyiliğe karşı iyilikle kötülüğe karşı iyilik bir olmaz. Onun için en güzel olan da’vete karşı yapılan kötülükler, o küfürler, küfranlar, eziyyetler de kötülüklerin kötüsüdür. Bununla beraber o kötülüklerin de muhtelif mertebeleri vardır. O halde ne yapmalı? Emirbilma’ruf ve nehiy anilmünker ile Allaha da’vet yapılırken kötülüklerin teşdidine sebiyyet vermiyerek اِدْفَعْ بِالَّتٖى هِىَ اَحْسَنُ en güzel hasene olan muâmele ile yâhud Allaha da’vetin en güzel sureti ile def’et السَّيِّئَةُ o seyyieyi - o muhtelif meratibdeki seyyieyi, kötülüğü def’etmek için en güzel yol Allaha da’vet yolu, Allaha da’vetin en güzel tarzı islâm ile ameli saliha mukarin olanı, ameli salihin en güzeli de kötülüğe karşı iyiliktir ki mücerred afivden, sabırdan daha güzeldir. فَاِذَا الَّذٖى بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ O surette bir de bakarsın ki seninle arasında adavet bulunan kimse كَاَنَّهُ وَلِىٌّ حَمٖيمٌ şefekatli bir hısım gibi olmuştur. - Denilmiştir ki netekim Ebû süfyan öyle oldu.