Cin Sûresi 1. Âyet

Elmalılı Tefsiri

نَفَرٌ – Biz bir tek kişiye de nefer deriz, Arabca da ise meşhuru üçten ona kadardır. Âlûsînin beyanına göre fasîhte ondan yukarıya ıtlak olunur. Erlere hattâ İnse de mahsus değildir. Çünkü burada cinne de ıtlak olunmuştur. Mücmelde demiştir ki: Reht ve nefer, kırka kadar kullanılır, aralarında fark: reht, bir Ataya raci’ olurlar, neferde ise öyle değil, nefer, kavme de ıtlak olunur ki «وَاَعَزُّ نَفَرًا» kavli celîli bundandır. İmamı Kirmanî de neferin urfi lügatte diğer bir ma’nası vardır: Recül (er) demiş ve bir hadîsi sahîhin bu ma’na ile tefsir olunduğunu söylemiştir. Demek ki bizde nefer bu ma’nadan gelmiştir. اَنَّهُ اسْتَمَعَ – Bu «ان» kıraetlerin hepsinde bil’ittifak üstün okunur. Çünkü cümle «اوحى» nin naibi fa’ili mevkıindedir. Buna ma’tuf olanlar böyle feth ile okunmak lâzım gelir. Zamir, şandır. فَقَالُوٓا اِنَّا – Bu «انا» mekuli kavl olduğundan bütün kıraetlerde esre okunur. Buna ma’tuf olanlar da meksûr okunmak lâzım gelir.