Âl-i İmrân Sûresi 156. Âyet

Elmalılı Tefsiri

يَآ اَيُّهَا الَّذٖينَ اٰمَنُوا لَاتَكُونُوا كَالَّذٖينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِِاخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوا غُزًّى ey mü’minler o küfreden ve sefere çıktıkları veya gazi olmağa gittikleri zaman ıhvanları için لَوْ كَانُوا عِنْدَنَا مَامَاتُوا وَمَا قُتِلُوا bizim yanımızda olsalardı ölmezlerdi, ve katlolunmazlardı diyenler gibi olmayınız, kâfirlere benzemekten sakınınız, onların şefer ve gazayi hakikaten sebebi mevt telâkki edib de böyle söylemeleri لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فٖى قُلُوبِهِمْ Allahın o telakkîyi kalblerinde büyük bir hasret kılması içindir. Ya’ni o i’tikadın neticesi kalblerin ilel’ebed hasrette kalmasıdır. Bir kerre mevt ve katli bu gibi esbaba isnad edenler ve daha ilerisini düşünmeyenler için teselliye imkân yoktur. Artık olan olmuş ve «ah keşke göndermese idik» diye hasret çekmekten başka bir şey kalmamıştır. Bunlara onu men’eylemediklerinden dolayı kendilerini ölüme sebeb olmuş bir katil gibi farz ederek nedametten başka bir şey düşmez.. saniyen bu i’tikad sefer ve gazadan yılmağa ve onların fevaidi azîmesinden mahrum kalmağa ve düşmanın istilâsına uğrayıb her felâkete baş eğmeğe sebeb olur ki bu da ebedî bir hasreti azîmedir وَاللّٰهُ يُحْيىٖ وَيُمٖيتُ halbuki hayatı da mematı da veren Allahtır. -Allah öldüreceği zaman seferde de öldürür hazarda da, harbde de öldürür sulhda da, nice sefere çıkanlar vardır ki büyük büyük kârlar istifadelerle sağ ve salim dönerler gelirler. Nice muharebeye gidenler vardır ki muzafferiyatı azîme ile avdet ederler. Allah öldürmeyince kimse ölmez, hem de وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصٖيرٌ dir. Mü’minler bunu bilmeli ve kâfirlere benzememelidirler.