Yûsuf Sûresi 64. Âyet

Elmalılı Tefsiri

قَالَ Dedi ki هَلْ اٰمَنُكُمْ عَلَيْهِ onun hakkında size emniyyet etmem اِلَّا كَمَآ اَمِنْتُكُمْ عَلٰٓى اَخٖيهِ مِنْ قَبْلُ ancak bundan evvel size kardeşi hakkında ettiğim emniyyet gibi - ya’ni lâyıklı bir emniyyet olmaz. Bu ifade şöyle bir ta’rız ve reddi ifham eyler: bilirsiniz ya size bundan evvel Yusüfü nasıl emanet ettim? Ettim de ne oldu? Onun hakkında da böyle te’kidlerle «وَاِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ» dediğiniz de ne yaptınız? Muhafaza edebildiniz mi? Artık bunun hakkında sizin hıfzınıza i’timad eder miyim? فَاللّٰهُ خَيْرٌ حَافِظًا İmdi Allah, hıfzettiği takdirde en hayırlı bir hâfızdır. - Hıfzetmek murad edince nerede olursa olsun en hayırlı bir surette kat’ıyyen muhufaza eder. Onun için Allahın hıfzına emanet etmek daha hayırlıdır. وَهُوَ اَرْحَمُ الرَّاحِمٖينَ ve o erhamürrahimîndir. Binaenaleyh rahmetinden me’muldür ki muhafaza eder de bir musîbet daha vermez.