Naziât Sûresi 16. Âyet
Mekke · Cüz 30 · Sayfa 584
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ١٦
Hani Rabbi ona kutsal vaadi Tuva’da seslenmişti
Elmalılı Hamdi Yazır meali
Elmalılı Tefsiri
اِذْ نَادٰيهُ – « Hadîs » in zarfıdır. Müfessirîn burada nidâyı «نَاجَاه» diye nidai bâtınî olan münacat ile tefsîr etmişlerdir. بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ – vadîi mukaddes, Berriyyetüşşamda Turi Sînâ dağının eteğinde bir vadî طُوًى
TUVÂ - o vadînin ismi, atfı beyan evvelâ mutahher ve mubarek demek olan mukaddes vasfiyle tavsîfi
feyzi ilâhînin ancak temiz kalblere vârid olacağına ve binaenaleyh evvel emirde temizliğin lüzumuna tenbihtir. Netekim Tahâda «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى» buyurulmuştu. Ba’zıları merreteyn ma’nasına, ya’ni iki kat takdis olunmuş vadî demek olduğunu söylemişlerdir ki bu surette «تَقْدِيسًا مَرَّتَينِ» mealinde mef’uli mutlak demek olup ayni ıhtarı te’kid ile yapmış olur.