Hâkka Sûresi 27. Âyet

Elmalılı Tefsiri

يَا لَيْتَهَا ah nulaydı o - bu «ها» zamiri mevt vak’asına gönderilmiş mavtei ulâ ile tefsir edilmiştir. Gerçi mevte lâfzı serahaten geçmemiştir, lâkin ma’nen geçmiştir. Hâkkanın başı bununla başlamış ve bunu söyliyen hisabı görünce uyunmış demektir. O vakıt bulunduğu halin tattığı ölüm acısından çok acı ve fecî’ olduğunu bil’fiıl görerek o halde o mevti temenni edip derki ah nulaydı o ilk ölüm كَانَتِ الْقَاضِيَةَ kazıye olaydı - KAZA, bir işi tamamiyle kesip atmak, kat’î hukmü verip icra etmektir. Ya’ni işi bitirip herşey’i kesip atan olaydı da beni bu felâketten, bu Hâkkadan kurtaraydı. Bu yalnız keşke ölmekle iş biteydi diye geçmişe aid bir temenni değil, ölümden kaçan o adamın gördüğü bu felâket içinde bir daha ölmeğe mum olup da onu şimdi bir halâs çaresi olmak üzere hasretle temenni ettiğini ve bu suretle Hâkkanın ölümden çok şiddetli olacağını ifade eder. O artık ne ölür ne dirilir, sade şöyle hasret ve nedamet çeker