Hâkka Sûresi 20. Âyet

Elmalılı Tefsiri

اِنّٖى ظَنَنْتُ اَنّٖى مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ çünkü ben, ben anlamıştım ki ben her halde bir gün olup hisabıma kavuşacağım - ya’ni böyle ı’tikad etmiş, bu fikir ve zannı beslemiş idim de ona göre hisabımı ihtiyat ile sağlam, defterimi dürüst tutmuş idim «اِقْرَاْ كِتَابَكَ كَفٰى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسٖيبًا» emrine imtisal etmiş idim diye yüz aklığiyle kendini gösterir, sevinir. Bu ma’nâ mü’minin hisaba sureti kat’iyyede iyman ve yakîn ile inanması lüzümuna mebnîdir. Ekser müfessirîn burada zannı önceden ılim ve ı’tikad ma’nâsına olarak bu mealde tefsir etmişlerdir. Maamafih ba’zılarının dediği gibi bu, şu demek de olabilir: ben hisaba inanmakla beraber bir çok kusurlar ettiğimi ve nefsimde sûi amellerimin kıymeti az olduğunu biliyor ve bundan dolayı zimmetim çok, matlûbum az çıkmasından korkuyor, hisabımda müşkilâta çatacağımı zannediyordum, halbuki benim farkına varmadığım hisaba bile almadığım en gizli, en küçük amellerim bile takdir olunmuş yüksek kıymetler, ecirler biçilmiş, bu ise benim değerimden, benim kudretimden değil, raufi rahîm olan sevgili rabbımın mahza lûtf-ü keremiyle olmuş bir fadl ü rahmettir, diye sevinir. Herkese bu suretle i’lân eder, i’lâmını gösterir. Bu ma’nâ hem daha zâhir hem daha ahlâkîdir. Bunun neticesi