AyetSûreler

Beled Sûresi 9. Âyet

Mekke · Cüz 30 · Sayfa 594

وَلِسَانࣰا وَشَفَتَيۡنِ ۝٩

Bir dil ve iki dudak

Elmalılı Hamdi Yazır meali

Elmalılı Tefsiri

وَلِسَانًا ve bir dil - ki bir çok menafia âlet olduğu gibi sâir hayvanların dillerinden mümtaz olarak bilhassa meramını ifade için de âlet oluyor, ve hattâ gösteriş ve riya için söylediği o lâfı veya yalanı bile Allahın verdiği o lisanı ile söyliyor. وَشَفَتَيْنِ ve iki dudak - ki birbirine uygun olarak ağzını lüzumuna göre açar kapar. Söylemesinde yemesinde içmesinde ve sâir bir çok ekvali mahsusasında onlardan istiane eder, o halde onları hayırlı şeylere açmak, muzır şeylere, nâ sezâ lakırdılara kapamak lâzım gelmez mi? Onları yaratan ve her lâhza gözetip duran Allah, onları ve onlarla yapılan ve onlara girip çıkan şeyleri bilmez olur mu? Bu istifham takrirî olduğu için ma’nanın hasılı «نعم جعلنا= evet yaptık» mealindedir. Şu da o hasıla ma’tuftur: